Waterscouting.com Gotcha! 2009

“Waar ben ik nou eigenlijk mee bezig?”, vraag ik mezelf af, als ik richting CS loop. Tuurlijk, als een van je buddy’s belt met het voorstel om te gaan lunchen, zeg je gewoon ja. Waarom ook niet, toch? NOU, OMDAT IK VOGELVRIJ BEN, DAAROM NIET! En inderdaad, misschien is het waar, zijn we allebei vogelvrij en hebben we even een adempauze. Maar misschien is mijn buddy ook een van diegenen die al *wel* een kill heeft, en nu dus gewoon rustig alle vriendjes en vriendinnetjes afgaat en ze gewetenloos en genadeloos komt afslachten.

En nu? Smoes verzinnen en wegrennen? Nee, zo’n watje wil ik niet zijn. Maar wel voorzichtig! Paranoia is je vriend! Paranoide piloten storten gemiddeld 72% minder vaak neer, dus het helpt wel… Verzin een list! Ik ga op zoek naar een plekje van waar ik de uitgangen van perron 11 in de gaten kan houden, zonder zelf meteen gezien te worden. Als buddy zichtbaar in ws.com kleding de trap opkomt, weet ik genoeg, dan is er verraad in het
spel. Ik verschuil me achter het plastic dennegroen van een of andere kraam. Goed plekje, vanaf hier heb ik overzicht? Prompt komt er een hieperdepiep mutsje naar me toe!
”

Op het laatste moment is er nog iemand vermoord!

Na lang nadenken hoe en waar ik mijn target ging vermoorden is het eindelijk zover. Met veel zoekwerk van mijn hulptroepen is het eindelijk gelukt, we hebben het werkadres gevonden. Net gebeld naar het werk krijgen we de receptioniste aan de telefoon met een smoes komen we erachter dat het target vandaag aan het werk is. De receptioniste geloofde dat we langskwamen om degene te verrassen voor de verjaardag die volgende week dinsdag is.

In de auto onderweg naar het target zit ik zenuwachtig dropjes te eten en cola te drinken en ben ik hard aan het nadenken hoe ik het ga doen. Laten we hem naar buiten komen met de smoes dat ik tegen zijn auto ben aangereden of loop ik gewoon naar binnen en vermoord ik mijn target bij alle collega’s in de buurt.
en toen was het zover…
Aaangekomen bij het werk aan de receptioniste gevraagd of ze het target wil roepen. Mijn target komt binnen lopen begint te lachen en toen……Gotcha!!! Eindelijk mijn target is dood!

Dit bericht kwam binnen, na de eerste dode beginnen mensen echt bang te worden!

Met gemengde gevoelens loop ik langs de plaats waar ik de vorige keer het leven liet.. Het zou cru zijn als ik op dezelfde plaats zou sterven.. Wie weet ligt mijn moordenaar wel op de loer, wat als ik hier de hoek om ga?

zucht, wees nou eens realistisch… Niemand weet dat je hier bent, hoe kun je dan gepakt worden.. Maar, hoor ik daar niet mijn naam? God, wat word je paranoia van dit spel.. Ik check of ik m’n wapen bij me heb, dan kan ik in ieder geval terug schieten.. Ik geef me niet zo maar gewonnen hoor!

pfoee, ik ben gered.. M’n trein naar m’n onderduikadres komt binnen.. Nog 13 minuten en ik heb het gehaald! Ik blijf mooi verstopt tot na de 1e deadline!

Vanmiddag kreeg ik het trieste bericht dat een zeker persoon het leven heeft gelaten! Gelukkig kon deze persoon nog wel een beschrijving geven van de doodsangsten die uitgestaan zijn.

Hoe kon ik daar intrappen?!!

Ik had me nog maar half bezig gehouden met het maken van aanvalsplannen voor mijn target. Het was nou eenmaal zo druk, dat er gewoon niet eerder tijd was om op moordtocht te gaan. Helaas, wegens een slordige fout heb ik mijn killer op de hoogte gebracht van de zwakke plek in mijn verdedigingslinie. En hij/zij profiteerde daar direct van. Met een enorm ongeloofwaardige smoes, die Geert tijdens de vorige editie ook al had gebezigd, heeft mijn killer me naar de voordeur gelokt. Nietsvermoedend stond ik voor de deur, en op het moment dat ik de deur opende drong het tot me door. Dat was niet de jas van een postbode! Dat was de jas van mijn killer! Met een gil poogde ik de deur weer dicht te duwen, maar het mocht niet baten. Als een volleerd jehova-getuige plantte mijn killer een voet tussen de deur. Luid krijsend rende ik het huis terug in, maar ik was al geraakt door zijn/haar snelle wapen. Wat een deceptie…

Vandaag om 16.00 uur ben ik op slinkse wijze van het leven beroofd.

Eind 2007 was het goed mis voor enkele WS.commers, mensen werden in koele bloeden midden op straat, op hun werk of zelfs gewoon thuis vermoord! De moordwapens die waren gevonden op de plaats des onheils liepen sterk uiteen van een appel tot een Ikea familycard. Gotcha sloeg hard toe tot in diep de huiskamers!

Door dit grote succes heeft het Meetingteam besloten Gotcha 2009 te organiseren! Ja je leest het goed, alle gedode mensen kunnen wraak nemen en degene die toen op mysterieuze wijze ongedeerd bleven kunnen deze keer hun geluk beproeven! Aarzel dus niet en schrijf je in voor dit fantastische spel!

Wat is Gotcha nu precies?
Gotcha is een spannend spel dat door geheel Nederland gespeeld wordt door WS.commers. Het doel is om je ‘target’ uit te schakelen met jou van tevoren uitgekozen wapen. Dit mag in principe overal gebeuren, dus op werk, school thuis in openbare ruimten en op straat. Kerken, synagogen en overige gewijde gronden uitgesloten. Iedereen ontvangt thuis een ‘target kaartje’, dit is de persoon die je moet vermoorden.

Als je zelf gedood wordt geef je jou ‘target kaartje’ aan jou moordenaar zodat deze door kan met het spel. Zelf ben je dan uit de race.

Aangezien we dit spel in de maand december gaan spelen is het thema Kerst. De moordwapens moeten dus iets met kerst te maken hebben. Denk aan een kerstboom, kerstballen of Rudolph the Rednosed Reindeer.
Wanneer spelen we dit?
In de hele maand december: vanaf dinsdag 1 december 2009 06:00 uur tot en met zondag 3 januari 2010 16:00 uur. De kerstdagen zijn uitgesloten van het spel om mensen die hier veel waarde aan hechten de rust te gunnen. Dus: tussen 24 december 18:00 uur tot 27 december 06:00 uur mag er niet gemoord worden!

Wat moet je doen om mee te spelen?
Geef je op door een mailtje te sturen naar gotcha@waterscouting.com voor 20 november. In dit mailtje zien wij graag de volgende informatie:
  Forum en echte naam
  Je huisadres
  Foto van jezelf waarop je gezicht duidelijk zichtbaar is
  Plaatje van je moordwapen
  Welke scoutinggroep zit je bij en wanneer heb je opkomst
  Informatie over vaste bezigheden (wanneer ben je altijd op welke plek? Denk aan werk, thuis of een treinreis)

Als wij deze informatie van je hebben gekregen ontvang je een e-mail met de volledige uitleg van het spel.

Wat kost dit alles?
Om de kosten voor onder andere het maken van de kaartjes en het versturen ervan te dekken vragen we een bijdrage van €3,50 per deelnemer.

Afsluiting
Het spel gaan we feestelijk afsluiten op 3 januari met een etentje. De locatie en de kosten voor het eten zullen te zijner tijd bekend worden gemaakt.

We hopen op vele aanmeldingen en enthousiaste moordenaars! Wij wachten in spanning de aanmeldingen af.

Groetjes,
Het Meetingteam
Matroosje en Esgo!!!!!

De afgelopen anderhalve maand stond Waterscouting.com in het teken van het spel dat je hart sneller laat kloppen en je bloed sneller laat stromen. Waterscouting.com speelde GOTCHA!

Al vanaf het allereerste moment was het duidelijk dat je maar beter geen lachende scouts kunt vertrouwen, want wie maar al te goed van vertrouwen was, verliet het spel vroegtijdig. Hierdoor lagen sommigen er al vroeg uit, anderen hebben gevochten tot het bittere eind. Zaterdagavond om 23.59 uur waren er nog steeds 2 gotcha deelnemers in leven: Geertrui en Sebas.  Een puntentelling moest bepallen wie van deze twee nog levende deelnemers zich de winnaar mocht noemen. Geertrui had flink huisgehouden en 3 van haar medespelers vermoord: Henk Poley, Matroosje en Rory. Sebas en zijn zure appel bleken echter wel 4 mensen omgebracht te hebben: Fok!, Meesje, Gorgelmuil en Geert.

De Winnaar van Waterscouting.com Gotcha 2007 is dus geworden: SEBAS!! Hij ontving hiervoor de gouden gotcha bokaal tijdens het Waterscouting.com Lustrumfeest afgelopen zaterdag. Gefeliciteerd.

Hiermee eindigt dus ook het Waterscouting.com Gotchspel voor nu. De afterparty zal gevierd worden op het forum. Vertel daar vooral over jouw avonturen, angsten en bedreigingen. Rest ons nog om iedereen heel erg te bedanken voor het mee doen, we hebben ons ziek gelachen om jullie mailtjes en verhalen! Maar hoe veilig het nu ook lijkt, moge een ding duidelijk geworden zijn:

 Never trust a smiling scout!

Groetjes,

Doc & Moes
En speciale dank aan Geertrui voor haar expertise met de voorbereidingen van het spel.

Ik loop de deur uit, sla rechtsaf en begin te lopen. Zodra ik op weg
ben, besef ik dat ik niet naar links heb gekeken toen ik naar buiten
stapte. Even aarzel ik. Dat zal toch niet, dat het dan juist nu zou
moeten gebeuren? Ik ga ook niet omkijken, dat zou wel heel
kinderachtig zijn. Dan opeens hoor ik achter me voetstappen. Mijn
hart slaat een slag over. Met een ruk draai ik mijn hoofd om. Iemand
kijkt me verbaasd aan: loos alarm. Bang als een haas stap ik door.

Het is nog niet afgelopen…

De cirkel wordt steeds kleiner, er zijn nu nog maar 4 mensen in leven van de 14. En met dit snel verminderende aantal, wordt de spanning van het spel ook steeds groter. De telefoon van het gotchahoofdkwartier staat roodgloeiend en speculaties vliegen in het rond. Het is daarom van belang dat iedereen zich aan de volgende regel blijft houden:

Om het verloop en de uitslag van het spel spannend te houden is gepaste geheimhouding omtrent gebeurtenissen naar andere deelnemers van belang.

Ookal ben je dood en heb je informatie over wie er nog meer dood, danwel in leven, zijn. Houd deze informatie voor jezelf! Voor alle deelnemers van het spel is het leuker wanneer de ontknoping spannend blijft tot op de laatste minuut. Bedwing jezelf dus nog even tot 6 oktober, dan zal alles duidelijk worden. Ik weet dat het moeilijk is, maar houd het spel voor de nog levende deelnemers ook een beetje leuk graag…

Helaas voor jullie allen een droevige mededeling. Jullie liefste gotcha
deelnemer & waterscouting.com-genoot is komen te overlijden. Zomaar.
Plotseling.

Ik stond gewoon op het station te wachten en een boek te lezen toen ik een
wel heel bekend gezicht op me af zag komen. En ja hoor, daar zag ik het
welbekende logo wat duidde op een waterscouting.com kledingstuk. De Tas
ging open en daar kwam het wapen tevoorschijn….

Het werd op mij gericht en niet veel later ben ik gestorven… Zo voor de
ogen van mijn moordenaar en alle mensen die op dat moment op het station
aanwezig waren (mijn excuses voor de eventueel traumatische ervaring,
neemt u vooral contact op met mijn nabestaanden voor een
schadevergoeding).

Een herdenkingsdienst zal plaatsvinden op 6 oktober aanstaande. Bloemen
kunnen tot die tijd geplaatst worden in het gotcha – topic.

De MTC… het weekend waartijdens ik me – dacht ik – goed kon verschuilen, door
steeds in het gezelschap van andere WS.com’ers te zijn.
Het veilige gevoel ontnam al vanaf het eerste moment op het MTC-terrein alle
scherpte weg: ik stapte samen met een andere Gotcha-deelnemer in dezelfde auto.
Zonder getuigen! Ik vroeg deze persoon nog of ik mijn wapen kon laten liggen,
hetgeen wel kon volgens deze. Pas toen we in de auto stapten keken we elkaar aan en
beseften: “Mja, dus wij hoeven elkaar in elk geval niet te vermoorden hè?”

De eerste 24 uur heb ik geen moment meer aan Gotcha gedacht. Ondanks nog wat
akkefietjes in de feesttent, waarbij een potentiële moordenaar van alle mogelijke
WS.com kledij werd beroofd, zodat er door deze persoon niet meer gemoord kon worden.
Het leverde zelfs nog een heftig gevecht op buiten de feesttent op de zaterdagavond.

Dat gevecht was nog maar tien minuten terug gepasseerd toen ik compleet
ongeconcentreerd, onoplettend, in gedachten verzonken en in mijn eentje van de
feesttent naar het kampeerterrein onderweg was. Een bekende, een (nu voormalig)
goede vriend(in), kwam mij tegemoet. Ik zag geen enkel kwaad in deze persoon en deed
geen enkele moeite om uit te wijken, laat staan weg te rennen. Mijn moordenaar keek
even naar de sterrenhemel, maar voor ik besefte dat dit een teken van concentratie
en/of schietgebed was, had ik het wapen al in mijn gezichtsveld. Zonder een woord,
blies ik mijn laatste adem als levend gotchadeelnemer uit. Teneergeslagen. Zo
makkelijk als dat het ging, zo oneerlijk was de strijd…

En nee, ondanks dat het nagenoeg naast de drukke feesttent was, stond er op dat
moment echt niemand van Waterscouting.com in de directe omgeving. Niemand was
getuige van deze moord… En dus was het een geldige kill… :’(

P.S. Hoewel ik me zo dood als mors voel, wil ik graag wel mijn moordenaar laten
weten dat zijn wapen er niet zo uitzag als dat het getoond wordt op de website van
het spel. Volgende keer daar vlak voor de moord nog even moeite voor doen?